El - Hayy

Diri Tut !!

Filistanbul.com

İnşirah Suresi

 

Enbiya / 35

 

İsra / 80

Ya Râb belayı aşk ile kıl aşina beni

Ya râb belayı aşk ile kıl aşina beni
Bir dem belâ-yı aşktan etme cüdâ beni

Az eyleme inâyetini ehli derdden
Yani ki çok belâlara kıl mübtelâ beni

Oldukça ben götürme belâdan iradetim
Ben isterim belâyı çü ister belâ beni

Gittikçe hüsnün eyle ziyâde nigarımın
Geldikçe derdine beter et müptelâ beni

Öyle zaîf kıl tenimi firkatinde kim
Vaslına mümkün ola getürmek saba beni

Nahvet kılıp nasib fûzûlî gibi bana
Ya râb mukayyed eyleme mutlak bana beni
 
Fuzulî

AMİN     

yokolmaya direniş..

Sendin bana gelen

Ben hep senden kaçarken

Peki bu kayboluşlar neden?

Ömrümün en sancılı vaktidir şimdi hazan

Bir yanımda gün doğarken

Ben umarsızca karanlığa veriyorum yüzümün yarısını

Hükmen yenik kalbim

Bir savaş sonrası

Kendi yaktığım şehrimin yıkıntıları içinde

Cam kırıklarına basa basa

Geliyorum sana

Görmüyor musun?

Hiç sızlatmaz mı içini bu ahlar

Sana da gelmez mi denizimin dalga sesleri

Kıyılarıma vuran yakamozlar mıdır yoksa

Bu ateş bir beni mi yakar

Küllerim uçuşurken senin rüzgârında

Yolunu kaybetmiş ruhum

Yok mudur bir uçurum

Süzülüp semalarında

Beni sana getirecek midir gözyaşlarım

Yoksa içimi kuruturken ben

Sen gidiyor musun yine

Bilmediğim dağların arkasına

Sırtımı yaslarken

 Sen diye soğuk duvarlara

Sen yokmuşsun ki hiç ..

CivciVim

ayn..şîn..kâf..