Sendin bana gelen
Ben hep senden kaçarken
Peki bu kayboluşlar neden?
Ömrümün en sancılı vaktidir şimdi hazan
Bir yanımda gün doğarken
Ben umarsızca karanlığa veriyorum yüzümün yarısını
Hükmen yenik kalbim
Bir savaş sonrası
Kendi yaktığım şehrimin yıkıntıları içinde
Cam kırıklarına basa basa
Geliyorum sana
Görmüyor musun?
Hiç sızlatmaz mı içini bu ahlar
Sana da gelmez mi denizimin dalga sesleri
Kıyılarıma vuran yakamozlar mıdır yoksa
Bu ateş bir beni mi yakar
Küllerim uçuşurken senin rüzgârında
Yolunu kaybetmiş ruhum
Yok mudur bir uçurum
Süzülüp semalarında
Beni sana getirecek midir gözyaşlarım
Yoksa içimi kuruturken ben
Sen gidiyor musun yine
Bilmediğim dağların arkasına
Sırtımı yaslarken
Sen diye soğuk duvarlara
Sen yokmuşsun ki hiç ..
